7.7.15

Argan Agacı ve Keçiler.... Atlas Çocuk Temmuz Sayısında....

Uzun bir aradan sonra hazır bloguma geri dönmüşken postlarıma ara vermeden tam yol devam!
Dün Analist Dergisi, bugün Atlas Çocuk. Her yaşa hitap etmeye devam :-)...
Atlas Çocuk Temmuz sayısında bu sefer Fas'a endemik olan argan ağacını, argan ağacının Fas için önemini, Fas'ın altın sıvısı olan argan yağını ve argan ağacının o sevimli keçilerle olan birlikteliğini anlattım.
Yazımda yer alan fotoğraflar bana, sadece keçiyi kucağıma alıp mest olmuş şekilde severken ki fotoğrafım canım annem Pürnur Gündüz'e aittir.
Araştırmacı, meraklı, doğayı seven ve koruyan çocuklar yetiştiriyorsanız eğer Atlas Çocuk sizin çocuğunuzun dergisidir. Aman kaçırmayın ve beni takibe devam ediverin :-)....

6.7.15

Kadın Olmak Afrika'da Daha da Zor!

Sevgili Blog Dostlarım uzun bir aradan sonra tekrar merhaba!
Bu süre zarfında neler neler oldu, ne geziler, ne kutlamalar, ne yorgunluklar, ne iş başarmalar, neler neler?
Nereden başlamalı, nasıl anlatmalı? Anlatacak zamana ihtiyacım olduğu bir gerçek, hele hele kısa vadeli planlarımı düşündüğümde. Eh, artık, zamanım ve gücüm el verdiğince artık bir yerlerden başlamalı...
Haziran ayında analitik düşünenlerin ve akademisyenlerin favori dergisi Analist'te Afrika'da Kadın Olmanın Zorlukları üzerine uzunca bir yazı yazdım. Kadın olmak zor, hele hele Afrika'da kadın olmayı ne siz sorun ne ben anlatayım diyeceğim ama bir kere anlatmış bulundum. Bu tanıtım için hayli geciktim biliyorum, Temmuz ayına çoktan vasıl olduk bile. Ancak yine de derginin Haziran sayısına siz de sahip olmak istiyorsanız eğer bayilerinize değil derginin www.analistdergisi.com adresine danışmanızda yarar var diye düşünüyorum.
Analisr Dergisi için yazı yazmaktan büyük bir keyif aldım...
Yazımda kullanılan fotoğrafların hepsi bana Figen Gündüz Letaconnoux'a aittir.
Sevgiler,
Beni takipte kalın lütfen!  

18.5.15

Şempanzeler ve koruyucu meleği...

Atlas Çocuk Dergisi Mayıs sayısında  şempanzelerin koruyucu meleği Jane Goodall'ın nesilleri tehlike altındaki şempanzeleri korumak adına verdiği savaşı ve sevimli şempanzeleri anlattım. Kenya'da Ekvator çizgisi üzerinde yer alan Ol Pejeta Rezervi'nde şempanzelerle birlikte keyifli zaman geçirirken çektiğim fotoğrafları görmek ve yazımı okumak için acele edin!!! :-) Zira Mayıs ayını yarıladık bile...






1.2.15

Okyanusların Devleriyle yüzdüm, fotoğrafladım ve yazdım...

Atlas Çocuk Dergisi Şubat sayısı bayilerde... 
Derginin maceracı yazarı olarak Cibuti'de Kızıl Deniz'in Aden Körfezi ile buluştuğu noktada okyanusların sevimli devleriyle yüzdüm, fotoğrafladım ve bu maceramı sizler için kaleme aldım. 
Dergi her ne kadar çocuklar için olsa da çocuk ruhunu hâlâ kaybetmemiş olan büyüklere dergiyi şiddetle tavsiye ederim. Bu ay kapak olan yazımı aman kaçırmayın....

30.1.15

Gezimanya ile söyleştim...

Gezmeyi ve keşfetmeyi sevenlerin buluşma noktası, Türkiye'nin en kapsamlı gezi rehberi Gezimanya ile uzun bir söyleşi yaptık. Söyleşiden bazı fotoğrafları sizin için bir sayfada kolaj yaptım.  Yukarıdaki bağlantıdan yazıya ulaşabilirsiniz...
Ben çok keyif aldım, şimdi sıra sizde...

29.1.15

15 Ocak 2015 - Bahçemde minik bir parti ve minik bir sergi...

Haftada 1 gün olmak üzere 8 hafta süren stüdyomda gerçekleştirdiğimiz ağaç baskı atölyesinin sonunda hanımlar çok başarılı çalışmalar sergileyince minik bir sergi yapmaya karar verdik. Addis Accueil'in (frankofonların klübü) düzenlemeyi düşündüğü Yeni Yıla merhaba partisiyle de sergiyi birleştirip bir taşla iki kuş vurduk. Addis Ababa'daki evimizin bahçesinde gerçekleştirdiğimiz minik bir parti ve kapıları bahçeme açılan atölyemde sevimli bir sergi için kolları sıvadık. 
İşte sonuç....






13.1.15

Gezginlerin mutlak uğrak sitesi - Gezimanya'da...

2013 yılı Kasım ayında piyasaya sürülmüş olan kitabım Yaşamımdan Süzülen Afrika için gezginlerin mutlak uğrak sitesi gezimanya'da tanıtım yayınlanmış.
Unutulmadı, unutulmayacak diyebilir miyiz?
Hahaha, sanırım, ben dedim bile :-).
Gurur duydum efendim...

Kahvenin Tarihçesi - Biraz içiniz ısınsın...

Türkiye'de yaşanmakta olan dondurucu soğuklarda biraz içiniz ısınsın diye sizler için Kahvenin Tarihçesini kaleme aldım.

Merak edenler yazımı A Plus Garden Dergisi Ocak-Şubat sayısında okuyabilirler.

Sevgiyle kalın!...

10.1.15

Cibuti'de köpekbalığı balinalarla yüz yüze...


2014 Aralık ayı başında uzun zamandır yapmayı kafaya koyduğumuz, gidilecek ve yapılacaklar listesi başında yer alan, Cibuti'ye gidip köpekbalığı balinalarla yüzme konusuna son noktayı koyduk. 
Köpekbalığı balinalar aslında Jurra Dönemi'nden beri varlıklarını milyonlarca yıldır sürdürüyorlar ama bu barışcıl, devasa balıklarla ilgili günümüzde hâlâ birçok bilinmeyen var.
Cibuti kıyılarında her sene Kasım-Şubat ayları arasında duraklayan, sadece sudaki planktonlarla ve minik balıklarla beslenen köpekbalığı balinalarla yüzerken bir saatin nasıl geçtiğini hiç anlayamadık. Heyecan, mutluluk hisleriye paletlerimizi hızla çırparak yetişmeye çalıştık onlara. Teoride 4 metreden fazla yanaşmamamız gereken bu devasa balıklarla burun buruna geldik, dokunma mesafesinde yüzdük. 
Bu ve bunun gibi ilginç deneyimlerimi 2015'de piyasaya çıkacak olan ikinci gezi kitabımda detaylarıyla paylaşacağım.

9.1.15

Fas'da az kalsın keçileri kaçırıyordum...

Fas'da argan ağacı meyvesiyle beslenen keçiler çok şekerler. Pembe şehir Marakeş ile Poztekizlilerin 16. yüzyılda çepe çevre surlarla çevrelediği minik balıkçı kasabası Essaouira arasında yol alırken argan ağaçlarına çıkmış keçileri görüp hemen durduk. Söğüt dalına yuva yapmış mandaya yazılmış şarkıyı biliyorum ama ilk defa argan ağacına çıkmış keçileri görünce hayli şaşırdım. Yeni doğmuş bir keçiyi dayanamayıp kucağıma aldım. Öyle sevdim ki neredeyse evime görürecektim.

Fas'ın altın sıvısı, argan yağının hikayesi şöyle: Milyonlarca yıl önce ilk türleri oluşan, Fas'ın güneybatısını beğenip, sadece burada hayata tutunan argan sıradışı bir ağaç. Günümüzde 8 bin kmkarelik bir bölgeye yayılmış seyrek ormanlık alanda, boyları 10 metreye ulaşan yaklaşık 20 milyon argan ağacı var. Fas’ın güneybatı bölgelesinin kuraklığına iyi adapte olmuş, 200 yıl yaşayabilen dayanıklı argan ağacı kurak mevsimlerde hayatta kalabilmek için köklerini 30 m derinliğe kadar uzatıp yer altı sularına ulaşıyor. Köklerinin çok derinlere kadar büyümesiyle erozyonun önlenmesine yardım ediyorlar. Kuraklık daha da uzarsa yapraklarını döküp uykuya yatıyor, geçici olarak büyümesini durduruyor. Yüzlerce yıldır bölgedeki 120 civarında Berberi köyünün en önemli gelir kaynağı bu ağaç. Sahra Çölü'nün hemen kenarındaki uygunsuz iklim koşulları yüzünden ancak iki yılda bir verdiği ürünü sarı, kayısı büyüklüğündeki meyvelerinden o mucize argan yağı elde ediliyor. Ancak meyvelere ulaşabilmek hayli zor. Argan ağacı meyvelerini korumak için güçlü bir savunma sistemi geliştirmiş. Dalların arasındaki meyvelere uzanmak isteyenler uzun ve sert dikenlerden oluşan bir tür iğneli fıçıya girmiş gibi oluyorlar. Dalları son derece kırılgan olduğundan ağacı sarsarak meyveleri düşürmek de mümkün değil. Bu tedbirlere rağmen yavaş yavaş soyu tükenen Argan ağaçlarının kullanım hakkı zarar vermemek kaydıyla Berberilere tanınmış. Yüksek kozmetik ve gastronomik değeriden dolayı Fas'ın sıvı altını diye anılan argan yağı yüzyıllar boyunca bu bölgenin Berberi kadınları tarafından üretilmekte.
Meyvelerin hasadı için ya meyvelerin iyice olgunlaşıp, kendiliğinden düşmelerini beklemek ya da keçilerin ağaçlara tırmanmalarına izin vermek gerekiyor. Olgun argan meyvelerini çok seven bu bölgenin keçileri ağaçların en tepesine kadar çıkabiliyor, üstelik dikenlerden de çekinmiyorlar. İşte argan yağının üretim hikayesi bu aşamada başlıyor. Keçiler ağaçlara tırmanıyor, birer zeytini andıran meyveleri çekirdekleriyle midelerine indiriyorlar. Sindirim işleminin tamamlanmasıyla da Berberi kadınlarının görevi başlıyor.
Keçiler argan yağı elde edilen, badem gibi sert kabuklu meyvenin ortasındaki yemişi sindirmeden dışkılarıyla birlikte çıkartıyorlar. Keçi pisliklerinin arasındaki çekirdekler teker teker toplanıyor, iki taş arasında kırılıyor, içindeki bademi andıran kısım çıkarılıyor. Zarı da elle ayıklandıktan sonra, iç kısım çekirdek kabukları odun ateşinde tavada kavruluyor, yanlız kozmetikte kullanılacak yağ için kavurma işlemi yapılmıyor. Kavrulan çekirdekler kadınlar tarafından el değirmeninde ılık su ilave edilerek hamur haline getiriliyor. Çekirdek hamuru yoğrularak yağı çıkarılıyor.
Biz de bu yağı çıkarmak için harcanan enerjiyi bilmeden argan yağını cildimize sürüp, salatalarımzda kullanarak lezzet katıyoruz.
Artık hikayesini bildiğim argan yağını her kullanışta önce o sevimli keçilere, sonra da özveriyle çalışan Berberi hanımlarına her seferinde teşekkürlerimi gönderiyorum.  


8.1.15

Atlas Çocuk Ocak sayısı - Yedi Zirveler...

Atlas Çocuk Dergisi Yeni Yıla yepyeni bir yüzle, yepyeni bir kapak ve iç sayfa tasarımıyla başladı. Ben de meraklı çocukların dergisi olan Atlas Çocuk'ta bu sefer Yedi Zirveleri, kıtaların en yüksek noktalarını yazdım.                      Çocuklar neleri merak ederler, ya da neleri öğrenmeleri lazım diye düşünerek seçiyorum konularımı işlemeden önce. Elimde upuzun bir liste var daha yazacak. Ancak çocuklarınızın taleplerini benimle paylaşabilirseniz onları da kaleme almaya çalışırım. Selam ve sevgiler...

Kazablanka-İstanbul uçuşunda beni bekleyen sürpriz...

Fas tatilimizin dönüş yolunda 4 Ocak 2015 Kazablanka-İstanbul uçuşunda hoş bir sürpriz beni bekliyordu. Geçen yaz Ağustos ayında Fransa'da tatildeyken Skylife editörü beni arayıp benden Afrika'da goril safari ile ilgili bir sayfalık bir yazı yazmamı ve ilgili fotoğraflarımı tarafına göndermemi rica etmişti. Tatildeyim deyip geri çevirmedim, zira uzun zamandır Skylife Dergisi'nde yazı yazmak için uygun zamanı  bekliyordum. Yazımı yazdım, yazı ve fotoğraflarımı en kısa süre içinde ilgili kişiye gönderdim. Ancak Skylife Dergisi hemen bunun akabinde yenilenme çalışmaları sürecine girdi ve yeni çalışacağı yayın firması için ihale açtı. O ihale sonucunu bekledim yaklaşık 4 ay boyunca. Nihayetinde ihalenin kaldığı firma yetkilisi benim yazımı kullanacağını ancak Ocak ayının tasarımında yer alıp almayacağını bana mail ile bildireceklerini söylediler. Ben de bana mail gönderilmeyince yazımın 2015 Ocak ayı sayısına girmediğini düşünüp, üstünde durmamıştım. Ancak uçağa biner binmez yine de ilk iş Skylife Dergisi'ni elime aldım ve heyecanla sayfalarını çevirdim. Ve işte senenin ilk sürprizi orada beni beklemekteydi. Gerçi yazım biraz kısaltılmıştı ama yine de bu haliyle bile dergide yer almasından çok mutlu oldum. 
Umarım 2015 senesi daha nice hoş sürprizlere gebedir...   

Fas'da Yeni Yıl... Hoş geldin 2015!

2014 Noel'i 2,5 senedir yaşamakta olduğumuz Etiyopya'nın başşehri olan Addis Ababa'daki evimizde karşıladık. 27 Aralık günü sabaha karşı da Yeni Yıl tatili için THY'nın Addis-İstanbul-Kazablanka uçuşuyla Etiyopya'dan Fas'a doğru yola çıktık. İstanbul Atatürk Havaalanı'nda canım annemle buluşup Fas'ın kıyı şehri, adı ile aynı, ünlü bir film olan Kazablanka'ya vardık. Kiraladığımız bir arabayla Fas'ın güneyine, ülkenin turizm incisi diye de anılan, senenin minimum 300 günü parıldayan güneşiyle ışıldayan Agadir'e ulaşmak üzere yola koyulduk. Fas'da son 10 yılda inşaa edilmiş olan modern otobanda iki şehir arasındaki yaklaşık 516 kilometrelik mesafeyi  4,5 saatte aldık. Genelde yol koşullarından dolayı yaklaşık 8 saatte aldığımız İstanbul-İzmir mesafesini hız limitlerine de uyarak 4,5 saat gibi kısa sürede tamamlamak, yolların kalitesi bizleri hayli şaşırttı.
Bu benim Fas'a üçüncü gidişimdi, son da olmayacak sanki. Zira Mart 2014'de gerçekleştirdiğimiz Fas seyahatimizde Agadir şehrine vurulmuş ve oradan bir ev satın almıştık. Emekliliğe yatırım olarak düşünerek satın aldığımız bu evi biz kullanmadığımız zamanlarda kiraya verdiğimizi size bir önceki postlarımdan birinde bahsetmiştim. Kiralamanın yapıldığı Abritel web-sitesinde evi kiralayanların çok hoş yorumlarını okumak bizi memnun etmişti ancak bu sefer evin keyfini biz sürecektik. Eski bir evi bizim için rafine bir zevkle, Fas'a ait detayları kullanarak restore eden ve döşeyen Laurence'a binlerce teşekkürler. Çok keyifli bir hafta geçirdik. Herşeyden önemlisi kendimizi evimizde hissettik :-).
Agadir Marina

Agadir civarı, İmmouzer'de minik bir şelale
Evimizde hatta teşekkür babında Laurence ve eşi Micheil'e yemek daveti verdik. Bununla da kalmayıp Yves ile aynı şirkette çalışan ve yılbaşı için Agadir'e gelen arkadaşı François ve ailesini de yemeğe aldık. Bir haftada iki yemek daveti, hiç fena değil, değil mi?
Yılbaşı akşamı canım annem, canım Yves ve bendeniz 2015'e Agadir marinada bir restoranda girdik. Keyifliydi. Gündüzleri Agadir civarını keşfettik. Bol bol Fas'a özgü olan tagine ve couscous yemeklerinden yedik. Günü birliğine Marakeş'e gidip medinasını, Yves Saint Laurent'ın Majorelle Bahçesini ve aynı bahçede yer alan Berber Müzesini gezdik. Marakeş'de fayonla tur attık. 
Agadir'den Kazablanka'ya doğru dönüş yolunda etrafı Portekizliler zamanında surlarla çevrilmiş olan minik balıkçı şehri Essaouira'da duraklayıp öğle yemeğimizi yedik.
Ben Fas'ı ikinci kitabıma dahil etmek istiyordum, ancak Fas'a gide gele ülkede keşfedecek daha çok şey olduğunu fark edince Fas'ı bir kitabın parçası yapacağıma, hakkıyla keşfedip yazacağım bir kitabı ona adamaya karar verdim. Ne zaman mı? Zamanı hiç belli değil. Daha yolda gerçekleşmeyi bekleyen 2 projem var. Kısmet....
Geçen sene bir gazetenin gezi ekinde yayınlanan Fas üzerine yazmış olduğum, hatta gezi ekinin kapak konusu olan yazımla ve fotoğraflarımla sizleri başbaşa bırakıyorum.    

En uzak Batı'nın Doğu ile eşsiz sentezi, mistik ülke, FAS ...
Afrika, Arap, Berberi ve Avrupa kültürlerinin hoş bir sentezi, Batı'nın etkisi altında olsa da Doğulu özelliğini kaybetmemiş olan ülke Fas’dayım. Osmanlı İmparatorluğu’nun Kuzey Afrika'da feth edemediği tek ülke Fas. İslamiyet'in görkemli eserleri ile bezeli, Ortaçağ’dan kalma Marakeş ve Fez turistlerin ilgisini çeken, mistik şehirler.
Kuzeybatı Afrika'nın Akdeniz kıyıları ile Sahra Çölü'nü birbirinden ayıran, Fas, Cezayir ve Tunus ülkelerini boydan boya geçen 2400 kilometre uzunluğundaki Atlas Dağları’nın eteklerinde yaşayan Arap ve Berberi'lerin kendine özgü kültürleri ve yaşam biçimleri, dağların ihtişamlı görünüşleri gezginleri ve fotoğrafçıları kendine çekiyor. Bir tarafta bembeyaz zirvesiyle kayak meraklılarına ev sahipliği yapan Oukaimeden kayak merkezi, öte yanda gizemli, uçsuz bucaksız Sahra Çölü, diğer tarafta Atlantik Okyanusu’ndan, Cebelitarık Boğazını çevreleyip Akdeniz'e kadar uzanan upuzun sahil şeridi bu tezatlar diyarında keşfedilecek ilginç yerler olduğunu kulağımıza fısıldamakta.
Asırlar önce Ortadoğu kökenli Fenikeliler'le ticari işbirliği yapmış, egemenliği altında yaşadıkları Kartaca, Roma, Hıristiyan ve İslam uygarlıklarından etkilenmiş, dağlık bölgelerde ve çöllerde yaşayan Berberiler zaman içinde Araplar'la karışarak günümüzde 32 milyonluk Fas nüfusunu oluşturmaktalar.
Ortaçağ Arap tarihçileri ve coğrafyacılarının Mağrip / En Uzak Batı olarak adlandırdıkları Fas 1912'den 1956’ya kadar Fransızlar'ın egemenliği altında kalmış. Afrika Kıtası’nda bulunup da Afrika Birliği’ne üye olmayan tek ülke Fas anayasal monarşi ve kral yönetiminde seçimle işbaşına gelen bir parlamento ile yönetilmekte. Resmi dil Arapça olmasına rağmen eskiden Fransız sömürgesi olmasının etkileri Fransızca’nın resmi yazışmalarda, ekonomide ve ticarette kullanılan dil olmasından ve çeşitli şehirlerin dokularındaki Fransız etkisinin izlerinden anlaşılmakta. Fez, Marakeş, Meknes, Süveyre ve Volubilis antik kenti UNESCO’nun Dünya Kültür Mirası listesinde yer almakta.

Kültürel Başkent Fez
Arap dünyasındaki en iyi korunmuş Ortaçağ şehirlerinden biri olan Fez aynı zamanda ülkenin üçüncü büyük şehri. İdrisiler hanedanından I.İdris’in kurduğu kent zamanla gelişmiş ve nüfusu giderek artmış. 1250 yılından itibaren Meriniler hanedanının bölgede egemenlik kurmasıyla siyasi önem de kazanmış. Kuzey Afrika ülkelerinde her şehrin surlar içine kurulu, labirente benzeyen, araç trafiğine kapalı dar sokakları, çeşmeleri, camileri, minik sarayları, souq’ları (çarşıları), bitişik nizam evleri bulunan medina (eski şehir) adı verilen yerleşim birimleri var. Fas'ın kültürel başkenti olan Fès el Bali (Eski Fez) dar sokakları, camileri, medreseleri, çarşıları ve atölyeleriyle dünyadaki en büyük ve en ilginç medina'ya sahip. Muhteşem surlarla çevrili medina'ya kemerli taş örgülü, üzeri mavi renkli çini işlemeli, bu çinilerden dolayı Mavi Kapı diye de anılan Bab Bou Jeloud kapısından giriş yapıyoruz. Kapının hemen yanında bulunan, 1357 yılından kalma Bou İnania Medresesi Fas'ta Müslüman olmayanların ziyaret edebildiği nadir dini eserlerden biri.
Quarter de tanneurs yani dabakhaneye vardığımızda elimize tutuşturulan bir tutam taze nane dayanılmaz koku karşısında gaz maskesi görevi görüyor. Ortaçağ’dan kalma teknikle yapılan dabaklama işleminde güvercin gübresi, renklendirme aşamasında ise bitki köklerinden elde edilen boyalar kullanılıyor.
Fas’ın İspanyol ve Fransız mandası olduğunu ilan eden anlaşma 1912’de Fez’de imzalanmış. Şehirde sömürgeciliğe karşı silahlı ayaklanma başlayınca Fransızlar politik başkenti Rabat’a taşımışlar. O gün bugündür Rabat Fas’ın başşehri.
Tunuslu Fatima Muhammad Al-Fihri’nin 859’da inşa ettirdiği Kairouan (Kayravan) Camii İslam alemindeki en güzel kütüphanelerden birine sahip. Dünyanın ilk üniversitelerinden biri olan Kayravan Medresesi, 1963’te Fas’ın devlet üniversitesi sistemine katılmış.
Renkli minaresiyle ünlü Büyük Camii ve Kraliyet Sarayı Fes El Cedid’in (Yeni Fez) başlıca tarihsel yapıları. Fransızlar'ın Ville Nouvelle (Yeni Kent) dedikleri yerleşim ise 1916'dan kalma.
Fas’ın geleneksel mimari örneklerinden, bir dönem zenginlerin yaşadığı, ailelerin mahremiyetini korumak amaçlı ortasında iç bahçesi olan evler veya minik saraylara riad / riyad adı veriliyor. Butik otellere, restoranlara dönüştürülen bu binalar günümüzde turistlere hizmet vermekte. Fas’ta İdrisiler döneminin eseri bu mimari akımın güzel örneklerinden biri olan Riad Driss Moqri’nin muhteşemliğini ancak içeri girdiğimizde anlıyoruz. Binanın ortasındaki avluda eşsiz işlemeli zellij (çini) çeşmeye hayran kalıyoruz. Kesilip biçim verilmiş çini parçalarını mozaik tekniği ile biraraya getirme sanatına zellij deniyor. Kapılardaki ahşap işçiliği, tavanlardaki oymaların hepsi birer sanat eseri.
Medinadaki fırınlarda ekmek üretilip satılmıyor. Fırınlar mahallenin kadınları tarafından özel mutfak fırını gibi kullanılıyorlar. Evde hazırladıkları ekmekleri fırına yollayıp piştikten sonra gelip alıyorlar.
Fez’de artık Yahudi nüfusu hayli azalmış olsa da mellah mahallesindeki evler kapılarının üzerlerindeki Davut yıldızları, dışa açık pencereleri ve süslü balkonlarıyla dikkat çekiyorlar.

Kızıl Şehir Marakeş
Fas Sultanlığı'nın ilk başkenti Marakeş renklerin ahenkli dansına sahne olan souq’larıyla meşhur. Eskiyle yeninin büyüleyici uyumundan dolayı Ağa Han Mimarlık Ödüllü Marakeş binalarından yollarına, duvarlarından toprağına kadar her yer kızıl olduğundan Kızıl Şehir diye anılmakta.
Zamanın Ortaçağ’da durduğu, dünyanın en hareketli meydanlarından biri olan Place Jemaa el-Fna’dayız (Fanilerin Meydanı). Kim demiş Müslüman mahallesinde salyangoz satılmaz diye? Günün her saati hareketli olan meydanda salyangoz dahil envai çeşit yemeği pişirip satan seyyar satıcılar, baharatçılar, büyülü geometrik desenli halı dükkanları, kuyumcular, seramikçiler, bakırcılar, tahta oymacıları gün boyu müşterilerini bekliyorlar.
Geceleri piyasaya çıkan müzisyenler, falcılar, akrobatlar, yılan oynatıcıları, sokak bahisçileri turistlerin dikkatini çekip bahşişlerini kapmak için hünerlerini gösteriyorlar. Meydanda bir kafede oturup Fas viskisi dedikleri, milli içecekleri olan nane çaylarımızı yudumlarken yorgunluk atıyoruz.
Marakeş'in sembollerinden olan, 800 yıl önce inşa edilmiş, 67 metrelik dikdörtgen prizması şeklindeki görkemli minaresiyle Koutoubia / Kutubiye Camii şehrin her yerinden görülmekte.
19. yüzyılda inşa edilmiş olan Palais de la Bahia / Bahya Kraliyet Sarayı, Jardins de la Méenara / Menara Bahçeleri ve Ahmet el Mansur tarafından 1602'de yaptırılan Palais El Badia / El Badi Sarayı, bir dönem Yves Saint Laurent’ın yaşadığı evinin her türlü bitki ve ağacın yetiştirildiği bahçesi Jardin Majorelle / Majorelle Bahçesi ve bu bahçedeki Berber Müzesi mutlaka görülmeli.

Jemaa el-Fna Meydanı Marakeş


Jardin Majorelle'in ilk sahibi ressam Jacques Majorelle. Fotoğrafta gördüğünüz ve bu bahçeye hakim olan çivit mavisi renginin tonunu Majorelle bulduğu için bu renk Majorelle rengi diye amılır olmuş.


Yves Saint Laurent her yıl yeni yıl tebriği olarak arkadaşlarına kendi elleriyle posterler hazırlar gönderirmiş.



Fas'da her şehrin bir medinası, yani eski şehrin kurulu olduğu bir bölge var. Marakeş'de medina içindeki bir baharat satıcısı
El değitirdikçe isim değiştiren Essaouira
Marakeş’den Atlas Okyanusu kıyısına kurulu, etrafı surlarla çevrili Essaouira‘ya (Süveyre) doğru giderken yol kenarındaki argan ağaçlarına keçilerin tırmanmış olduğunu görüp durduk. Söğüt dalına yuva yapmış mandanın şarkısını biliyorum da ilk defa argan ağacına çıkmış, argan meyvesi yiyen keçilerle karşılaşmak beni hayli şaşırtıyor. Yüksek kozmetik ve gastronomik değerinden dolayı Fas'ın Sıvı Altını diye adlandırılan argan yağı yüzyıllar boyunca bu bölgenin Berber kadınları tarafından üretilmekte.
Portekizliler kenti ele geçirdiğinde şehre Mogador adını vermişler. Arapların yönetimine geçen kent tekrardan yapılanınca iyi tasarlanmış anlamına gelen Essaouria adını almış.
Süveyre’e vardığımızda 1990 yılından beri her yıl tertiplenen, sadece hanımların katıldığı, Meknes-Süveyre arasında, genellikle çölde zorlu koşullarda gerçekleştirilen Rallye Aïcha des Gazelles du Maroc yarışının ödül törenine rast geldik.
Süveyre, bembeyaz surların şehri çepe çevre sardığı şirin bir balıkçı kenti. 16. yy’da Portekizlilerin egemenliği sırasında inşaa edilmiş Skala De La Ville günümüzde kenti okyanusun sert dalgalarına karşı korumaya devam etmekte.
Medina zarif yapıları, renkli dükkanları, riyad butik otelleri ve işli ahşap kapılarıyla hayli göz kamaştırıyor. Mavi tekneler, telaşlı balıkçılar, martılar, kediler, dalga sörfü meraklıları, kıyısında jogging yapanlar, plajda at binenler ve bisikletliler…


Süveyre balıkçı tekneleri ve kalesi...
İşte Süveyre’nin simgeleri.
Safi Fas’ın dünya mutfak literatürüne girmiş olan leziz yemeklerinden tajine ve couscous Safi şehrinde yapılan ünlü toprak çömleklerde servis yapılmakta.
Agadir 1960 yılında yaşanan depremle yerle bir olduktan sonra yeniden yapılanan Agadir senenin 340 günü parıldayan güneşi ve uçsuz bucaksız kumsallarıyla adeta Fas’ın turizm incisi.
Agadir Marina'da Yeni Yıl akşamı

Kazablanka- 1515’te Portekizliler Fas’ın Atlantik kıyısında küçük bir kent inşa ederek adını Casa Branca / Beyaz Ev koymuşlar. Bu ad zamanla Casablanca olarak değişim göstermiş. Humprey Bogart'ın 1942 yılı yapımı Casablanca filmiyle ünlenen şehir Mekke'den sonra dünyanın ikinci en büyük camii olan, kısmen Atlas Okyanusu üzerine kurulu olan II. Hasan Camii’ne ev sahipliği yapıyor. Aynı anda 20.000 kişinin, avlusunda 80.000 kişinin namaz kılabildiği caminin 200 metre yüksekliğindeki minaresinin tepesinden her gece kıbleye doğru yansıtılan kırmızı lazer ışığı 36 kilometre uzaktan görülebiliyor. Fas’da her şehirde olduğu gibi Kazablanka’nın da medinası sokaklarında kaybolmayı hak ediyor.  
Atlas Okyanusu üzerine kurulu olan II. Hasan Camii
Eugene Delacroix ve Henri Matisse gibi bir çok ünlü ressama ilham kaynağı olmuş Fas’ın rengarenk, capcanlı, panayır yerini andıran gizemli köşeleri Shakespeare'in "Dünyada her yer sahne" deyişini adeta destekliyor.

Sene nasıl başlarsa öyle devam edermiş derler. Fas'da 2015 yılımız güzel başladı, aynı güzelliklerle devam eder umarım.
Hepimize sağlıklı, mutlu, başarılı bir yıl olsun 2015!
Sevgiler....