11.10.10

Atelyemin 2. yasgünü...

Angola'dan Kenya'ya tasinali 2 seneyi geçti. Nairobi'ye geldigimizin 2. ayi evimize tasinmistik. Angola'da esyali ev kiralamis oldugumuzdan buraya sadece bavullarimiz ve tasima sirketiyle bizi takip eden metal kolilerdeki özel esyalarimizla gelmistik. Maalesef zevkimize uygun dösenmis bir ev bulamayinca is basa düsmüs ve igneden iplige bastan bir ev dösemistik. Bu asamada odalardan birini kendime atelye olarak tahsis etmis ve ona göre düzenlemistim. Iki yil önce bugünlerde yazmis oldugum kayitlarima baktigimda "Açilisa Beklerim" isimli bir yaziyla da atelyemin hazir oldugunu ve sadece ilhamin beni gelip bulmasini bekledigimi yazmisim.


Sanirim bu iki sene içinde zaman zaman dalgalanmalar olsa da ilham sagolsun beni pek yanliz birakmadi.


Bu iki seneye neler mi sigdi?



  • Kenyali bir ressam ve agaç baski sanatçisi Jhon Silver'dan agaç baski egitimi aldim. Ve, akabinde kendi atelyemde baski çalismalarima devam ettim, halen de ediyorum.


  • 2009 Aralik ayinda Nairobi Accueil'in aylik toplantisinda düzenledigi karma sergiye tablolarim ve baskilarimla katildim.


  • 2010 Mayis itibariyle Tanzama ve Unik Sanat Galerilerinde baskilarimi satisa sundum.


  • 2010 Haziran yine Nairobi Accueil toplantisinda Omo Vadisi konulu fotograflarimi sergiledim.


  • 2010 Ekim Nairobi Accueil sanatsal satis gününe fotograf ve agaç baskilarimla katildim.

Daha katedecek uzun bir yol var ama benim acelem yok. Pole pole, yavas yavas yola devam...




Atelyemin 2 sene önceki pürüpak hali...





Atelyemin bugünkü hali...







Gece demedim, gündüz demedim çalistim :-)...








Baskilar kurumada...


Baski asamasindayken...



Sanatla ilgilenmeye basladigimdan beri ortaya çikarttigim çalismalarimi bir web sitesi çatisi altinda topladim. 2000'lerin basinda basladigim seramik dahil, resim, agaç baski, hatta bazi fotograf karelerimi bu sitede bulabilirsiniz. Arsivimle ilgili planladigim ama bir türlü el atamadigim detay çalisma neticesinde fotograf dosyasi da daha zenginlesecek. Ama ne zaman? Evet, cevabi ZAMAN buldugumda :-).

7.10.10

Sebzeci Kiz

Danimarka'nin Kemalettin Tugcu'su, Andersen'in çocuklugumuzda dinledigimiz, içimizi ciz ettiren masallarindan "Kibritçi Kiz"a benzedi yazimin basligi.

Benim hikayem yılbaşı gecesinin dondurucu ve kavurucu sogugunda geçmiyor. Benimki Güney Yarimküre'nin yaz sezonuna girdigi su günlerde, Nairobi'nin 1.800 metre rakimina sükrettiren iliman ikliminde geçiyor.

Kahramanimiz haftanin iki günü müzik okulunun yolunu tutmaktadir. Gelin kahramanimiza bu yazi içinde "muzungu", yani beyaz insan diyelim. Evet, yine müzik okuluna gittigi günlerden birinde muzungumuz ders bitiminde solugu alis veris merkezinin giris katindaki sebze dükkaninda alir. 20 yy'lin basinda Kenya'nin kiyi sehri Mombasa ile Viktorya gölü arasinda kurulacak tren yolu insaati için Kenya'ya gelipte, insaat bittikten sonra buraya yerlesen Hintlilerin 3. kusak akrabalarinin elindedir Kenya'da ticaret. Sadede gelirsek bu manavi da Hintliler isletiyordu. Bizim muzungu alis verisini hizlica yapti, zira her geçen dakikain Nairobi trafigini daha da içinden çikilmaz hale dönüstürdügünü düsündü. Dalgin dalgin aksama ne pisirse acaba diye düsünürken kendisine yardim eden sebzeci kizla kasadaki Hintli kizin konusmalarina kulak kesildi. Kendisine bakip bir seyler söylüyorlardi. Daha bir pür dikkat dinleyince iki genç kizin kendisine bakip su yabanci hanimlarin nasil böyle zayif kaldiklarini sorguladiklarini anladi. Hatta sebzeci kiz 1 sene içinde tam 12 kilo aldigini ve kilolarini bir türlü kontrol edemediginden dem vuruyordu.




Muzungu kizlara dönüp "Pardon, zayif kalmanin sirlarini mi merak ediyorsunuz?" diye sordu.




2 genç kiz da gözlerinde bu sirri ögrenmeye aç bir isiltiyla muzunguya baktilar. Muzungu "Zayif kalmayla ilgili herhangi bir sir yok maalesef." dediginde iki genç kizin da gözlerindeki o isiltinin söndügünü gözlemledi. "Durun, durun! Hemen hayal kirikligina ugramayin! Ben anlatmaya baslamadan önce siz bana anlatin bakalim yeme aliskanliklarinizi." dedi muzungu. Kizlar basladilar anlatmaya.




"Sabah kahvalti etmiyoruz. Sadece çay içiyoruz. Ögle yemegini geçistirip, sadece ve sadece aksamlari dogru düzgün yemek yiyoruz." Sadece 1 ögün yemek yiyerek kilo nasil aldiklarini anlamadiklarini üzgün bir ifadeyle anlattilar.




Muzungu yüzünde gülümsemeyle yeme aliskanliklarindaki yanlis noktalari degistirdikleri günden itibaren kilo vermeye baslayacaklarini, hele bir de bu yeni aliskanliklarina biraz da egzersiz eklerlerse zafere daha kolay ulasabileceklerini, her geçen gün kendilerini hafiflemis ve daha enerjik hissedeceklerini söyledi.




Neydi bu yanlislar:


- Sabah kahvaltiyi atlamak


- Ögle yemegini geçistirmek


- Aç bir ilaç aksam yemegine kitliktan çikmis gibi yüklenmek




Neydi yeni edinilecek iyi aliskanliklar:


- Egzersiz (yürüyüs, asansör yerine merdiven çikmak)


- Günde üç ögünü asla atlamamak


- Bu üç ögüne ek ögün aralarina birer meyve serpistirmek






- Aksam geç vakit birseyler atistirmamak


- Aksam yemeginin en hafif ögün olmasi gerekliligi





Bu ögütlerin üstünden iki hafta geçmisti ki muzungu yine ayni manavda alisveristeydi. Sebzeci kiz muzunguyu görür görmez kosarak yanina geldi müjdeli haberi vermeye. Tam tamina 3 kilo vermisti. Hem de eskisinden de fazla yiyerek.


Muzungu bugün yine ugradi manava. Bastan asagi siyahlar giymis sebzeci kiz daha da bir zayif göründü gözüne bu sefer. Sebzeci kiza "Cok alimli, çok zarif görünüyorsun bugün!" dedi muzungu. Sebzeci kiz basarmanin verdigi mutlulukla "Evet, eski zerafetime dönene kadar da devam" deyip, göz kirpti.


Muzungu hiç tanimadigi birinin hayatina olumlu bir dokunusta bulunmaktan mutlu evin yolunu tuttu.





Mutlu son...

6.10.10

To look or to see / Bakmakla görmek

Bu sabah müzik teori sinavim vardi. Pek, pek, pek güzel geçti, darisi yaklasmakta olan piyano pratik sinavimin basina...



Sinavdan çikar çikmaz eve gelip son baskisi beni bekleyen "Bakmakla görmek" isimli çalismamla hasir nesir oldum. Sonuç asagida.


Woodcut print/agaç baski -4 renk, (44 x 33 cm)


Bu uygulamayi da halen elimde bulunan bir zamanlar yapmis oldugum ebru baskinin üzerine yaptim.


Woodcut print (3 colours) on a marble paper / Ebru üzerine 3 renk agaç baski (44 x 33 cm)


Not: Sinavdi, baskiydi derken saat 3 pm olmus, ben yine ögle yemegini atladim.

Haydin bana afiyet olsun!

3.10.10

Gül Derman - Cin Seddi



1993 Ekim ayi, tam tamina 17 sene önceydi, Gül Derman su yukaridaki elek baski teknigiyle yapmis oldugu "Cin Seddi" baskilarindan birini bana ev hediyesi olarak ogluyla gönderdiginde. Gül Derman bana bir baskisini hediye olarak göndermisti. Nasil mutlu olmustum o hediyeyi aldigimda anlatamam size. Hemen çerçeveletmis, salonumda nereye asacagimi bilememistim.

Su anda Fransa, Dinard'daki evimizin salonunu süsleyen bu baskiyi her gördügümde 1994 senesinde Marmaris'e giderken elim bir trafik kazasinda esi Dr. Ugur Derman ile yasamini yitiren Gül Derman gelir hep aklima. Sanatiyla Türkiye'yi yurtdisinda disinda temsil etmis, sanatiyla birçok basarilarin altina imzasini atmis Gül Derman'in esi de Acibadem Hastanesi'nin kurucu dokrotlarindandi. Ikisinin de sanat adina, saglik adina yapacak daha çok seyleri vardi.



Geçen gün Lebriz Sanat sitesinde dolasirken Gül Derman'in bana hediye etmis oldugu su yukaridaki baskinin aynisini satista görünce aramizdan zamansiz ayrilan bu çifti anmadan geçemedim...

2.10.10

Umut...


Son baskim Umut'u müslüman ülkelerde insanca yasayabilmek için savasan, dogal haklari özgürlüklerini kazanmaya çabalayan kadinlari düsünerek yaptim.

24.9.10

Son baski...

Son woodcut/Agaç baski çalismalarim....


Afrika'da kadin olmak. (20 x 60 cm, gazete kagidi üzerine 4 renk baski)


Afrika'da kadin olmak. (20 x 60 cm, beyaz kagit üzerine 9 renk baski)

Sad / Üzgün (33 x 44 cm, 5 renk baski)

12.9.10

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba!

Üç haftalik Dinard, Fransa üstü 10 günlük Alaçati tatilimizden 1 Eylül günü kürkçü dükkanina döndük. Eh, uzun bir tatil akabinde buralara alismak yine zamanimizi aldi.
Bu arada Galeri Tanzama'da iki baskim ve birkaç Omo Vadisi fotografim daha satilmis. Dolayisiyla daha çok çalimam lazim. Ve, dolayisiyla ufak, ufak baski çalismalarima geri döndüm. Zambia'dayken birkaç çizim yapmistim Nairobi'ye dönünce baskiya dönüstürmek üzere. Ancak Zambia akabinde 1 aylik yaz tatiline çikinca o çizimlerle ancak ilgilenebiliyorum.
Son çalismamdan bir örnek, "Unity/Birlik"
Gerçi baski ve resim çalismalarima gereken önemi gösteremiyorum bu aralar, zira Ekim ayinda teori ve pratik olmak üzere iki ayri piyano sinavim var. Dertsiz basina dert almaya en iyi örnek herhalde benim bu piyano sinavlarim. Ne isin var sinavla? Pasa pasa kendi basina tingirdat iste. Neyse, sinavlarim biter bitmez kendimi atelyeme kilitliyorum :-). Cikartabilene ask olsun!
Yaptigim baskilarin ve çektigim fotograflarin hiç tanimadigim kisilerin evlerinin duvarlarini süslüyor olmasi bana ayri bir sevk veriyor...
En son satilan baskilarim;

Yüzler...

Masallah...