18.2.09

Haydi Nairobi'ye Sefere

Türk Hava Yolları 2009 yılına büyük bir atakla başlayarak (Kenya) Nairobi'nin de içinde bulundugu, (Senegal) Dakar, (Brezilya) Sao Paulo ve (Ukrayna) Lviv seferlerini başlatıyor.

THY’nın Nairobi seferleri 25 Şubat 2009 tarihinde başlayacak. Istanbul - Nairobi seferleri haftada üç gün, Carsamba, Cuma ve Pazar günleri saat 18:45’te düzenleniyor. Nairobi’den dönüş ise Pazartesi, Persembe ve Cumartesi günleri olarak planlanmıs.

Sizi bilmem ama ben bu habere çok ama çok sevindim :-).

11.2.09

Artefact/Expat Hayati

IÜ. Ingiliz Dili ve Edebiyati ögrencileri iki aylik Artefact isimli bir kültür dergisi çikartiyorlar hem de hiçbir yardim almadan, sadece kendi bütçeleriyle. Ben de yabancilasmayi konu aldiklari 3. sayilarina "Expat Hayati" baslikli yazimi göndermistim. Sagolsunlar dinozor bölümdaslarini kirmamis, yazimi yayimlamislar, hatta Angola'da çekmis oldugum ilave bir fotografimla.

Tüm Artefact ekibini bu girisimci çalismalarindan ötürü ayakta alkisliyorum.



4. sayilarinin konusu masallara o dönemde seferi olmam nedeniyle yazi yollayamadim. Basima hazirlanan 5. sayinin konusu ise delilik. Tam bana göre bir konu. Hemen kagit, kalem ele alina ve yazila!



Artefact Kültür Dergisi'ni Beyoglu ve Kadiköy Mephisto Kitabevi'nden temin edebilirsiniz. Ben Istanbul'dayken hem Beyoglu'nda dolastim, hem de 3. sayidan, hani benim de yazimin içinde olandan bir adet temin ettim.




Expat Hayati
"Kültürüne, insanlarina, tabiatina yabanci oldugun, yepyeni bir ülkeye günün birinde tayinin çikar, tasi taragi toplar vatanindan, annenden, babandan, kardesinden, yere göge koyamadigin yegeninden, arkadaslarindan ayrilir, hatiralarinla ve valizine sigdirabildigin kadar esyanla, esinle elele tutusup seni ne gibi surprizlerin beklediginden bihaber çikarsin uzun bir yolculuga. Sevdiklerinden ayrildigin o gün bir hiçkirik dügümlenir bogazinda, aglayabilsen rahatlayacaginin bilincindesindir, ama nafile. Didinir, ugrasir kendine yepyeni bir hayat sekillendirirsin. Eski hayatindan tamamen soyutlanip, yabancilasmamak için elinden gelen gayreti sarfedersin. Zamanla uyum saglar ve yeni hayatina kendin gibi vatanindan, ailesinden, çocuklarindan, kisacasi tüm sevdiklerinden geçim gailesi ugruna ayri düsmüs es dost çevresini de dahil edersin. Expat* hayati aslinda maceralarla dolu, içinde birçok gizi barindiran, insani heyecanlandiran, adrenalin orani yüksek, uzaktan bakildiginda insana sihirli bir kutu izlenimi veren, birçok kisinin imrendigi ancak içinde yasayanin gerçekten çok güçlü bir karaktere sahip olmasini gerektiren, keyifli oldugu kadar hayli zorluklari da bünyesinde barindiran bir yasam sekli. Expat hayatinda manevi açidan kendinizi bir türlü tam hissedemezsiniz, hep bir seyler eksiktir. Arkadas edinmek kolaydir da gerçek bir dost edinmek hayli zordur. Hele bir de kendi kültüründen uzaklarda gerçek bir dost edindiysen gerçekten çok sansli addedersin kendini. Zaman içinde paylastiklarin üst üste katlanir, gün gelir senin sirdasin, gün gelir ablanin, annenin yerine koyabilecegin kadar yakinindir o dostun. Ancak bir gün dostun yüzünde üzgün bir ifade, belki de üzüntüyle karisik bir endise ile, bilinmeyenden duyulan kaygi ile gelir ve artik görev sürelerinin doldugunu, dünyanin bir baska kösesinde yeni bir göreve tayin edildiklerinin bilgisini verir. Iste o an hiçkiriklar ikinizin de bogazinda dügümlenir, bir süre öylece kalirsiniz. Ilk basta kendini düsünür ve bencilce bir üzüntü duyarsin. Sonra araya mesafeler de girse gerçek dostluklarin hep ayni lezzette sürecegini düsünür kendini bir nebze de olsa rahatlatirsin, ama her istediginde onu göremeyecek olman içini acitir. Öte yandan dostun için kaygilanir, "Yeni hayati buradaki gibi olabilecek mi acaba?" , "Orada baska gerçek dostluklar kurabilecek mi?" diye düsünürsün. Ardindan ayni gerçekleri bir süre sonra senin de yasayacagini, herseye hazirlikli olman gerektigini kendine telkin edersin. Bu yasam seklini seçen insanlar bastan kabullenmistir oysa bu durumu diye düsünebilir okuyanlar. Ne kadar kabullenilse de , belli bir süre yasadigin yere karsi aidiyet duygusuyla son birkaç senenin hatiralarinin her yere kazinmis oldugu o eve son bir bakis atarsin nakliye sirketinin elemanlari esyalari kolilere yerlestirirken. "Aman dikkat edin, düzgün sarın, kırılmasın!" diye uyarırsın gayriihtiyari çalisanlari. Aslında o anda o eşyanın yeni yerine ulaşirken geçireceği yolculukta kırilması değildir size o uyarıyı yaptıran. Kuracagin yeni hayatinda o nesneye baktığında geçirmis oldugun birkaç senenin hatiralari canlanacaktir gözünün önünde. O artik nesneden öte, yasayan bir varliktir senin için.
Iki senelik Angola expat tecrübemizden sonra bu sene agustos ayinda Kenya'ya tasinmamiz sirasindaki duygularimdi az önce okudugunuz satirlarda sizlerle paylastiklarim.

Expat / expatriate : Kendi vatanindan baska ulkede yasayan kimse."

Tam tamina 300 adet dolma...

Tek tek saydim dünden beri tam tamina 300 adet dolma sarmisim. Karar verdim dolma sarmak tam bir deli isi. Simdi anladim lokmalarin neden sayildigini. Ben bu kadar ugrastiktan sonra dolmalarimi mideye indirenlere nasil kizginlikla bakacagimi hayal edebilirsiniz.
Dolma hikayesi söyle;
Nairobi'de annemin yemeklerinden en çok zeytinyagli sarma dolmayi özlüyorum. Eh burada da asma yapragi bulmak pek mümkün degil. Istanbul'dan ayrilmadan önce 1 kg kadarcik asma yapragi satin almistim. Ancak yapraklari annemlerin buzdolabinda unutup FR'a geçtim. Ancak yapraklar beni annem vasitasiyla ta Les Arcs'a kadar takip ettiler ve tatil boyunca buzdolabinin en nadide kösesini isgal ettiler. Yapraklar hazir yolculuga çikmislarken Les Arcs'dan FR'in kuzeyine Dinard'a ve ardindan Nairobi'ye kadar ulastilar. O kadar uzun yol tepmis yapraklari daha fazla bekletemezdim. 1 kg'nun tamamini da zeytinyagli yapmaya karar verdim ve dün ise koyuldum. Dolma içini hazirladim, sicak suya yatirilmis yapraklari tek tek özenerek sarmaya basladim. Bir, iki, üç,......, elli,...., yüz,.... yüzelli,..., ikiyüz,... (bu arada Beatrice - temizlik yardimcimiz- yanima gelip yaptigim deli isine bir göz atiyor, kafa sallayip gidiyordu) ve niyahet ikiyüzelli. Ben atlaya ziplaya yazdim, ama sarmasi o kadar hizli ve keyifli geçmiyor ne yazik ki. Dolma içi bitti ama yapraklar bitmedi. Yapraklari çöpe yollamaya da gönlüm razi olmadi. Ertesi gün etli sarmak üzere dolaba kaldirdim kendilerini.
Evet, bugün yine aliveris merkezinin yolunu tuttum etli dolmama kiyma almak üzere. Minik parlicanlarim da vardi, onlarin da içlerini bosalttim, ardindan hemen dolma harciyla doldurulmak üzere. Sira kalan yapraklardaydi. Tam 37 adet etli yaprak dolma da sarildi ve tencereye yerlestirildi, ancak halen iç kaldi. Lahanalari yaprak yaprak ayiklayip, sicak suda hasladiktan sonra onlari da (13 adet) doldurdum. Halen iç kaldi ama bende hal kalmadi.
Aman ben ne kadar hamarat misim da haberim yokmus :-)...
Neyse simdi pisiyorlar. Sonucu bekleyelim görelim.
Not: Zeytinyagli dolmalarin hepsi derin dondurucuyu tikis, tepis doldurmus durumdalar. Yakinlarda vermeyi düsündügümüz ziyafette pisirilip, masada endam etmek üzere siralarini bekliyorlar.
Dolmaya bekleriz efendim :-).

10.2.09

Kenyali blogcunuz döndü...

Tam bir aydir yazmamisim blogumda. Ama mazeretim vardi. Efendim, mazeretim 3 hafta Türkiye, 2 hafta da Fransa'da seferi olmamdi. Gerçi son yazimi Istanbul'dayken yayimlamistim ve planim "Insanligin Besigine Yolculuk" yazi dizimi tamamlamak ve listede olan nice yazi planlarimi kagida dökmekti ama evdeki hesap çarsiya uymadi. Neyse, umarim açigi kisa süre içinde kapatirim. Kisaca neler yaptim bu süre içinde anlatayim. Seferimin iki etabi da pek güzel geçti, gerçi Istanbul'daki son hafta küçük bir rahatsizlik atlatip Fransa'ya geçtim. Yves (yani esim) de Nairobi'den ayni sabah CDG Havaalani'na gelip beni karsiladi ve Fransa'nin kuzeyi, Dinard'daki evimize dogru yol aldik. Nairobi'ye yerlestigimiz 15 Agustos'dan beri Dinard'a ilk defa gittim. Hayli özlemistim. Kisin Fransa çok da cazip gelmedi bu sefer. Gerçi biz eve gelmeden bir gün önce evin kaloriferi yakilmisti. Geldigimiz aksam söminemizi de yaktik, pastis (Fransizlarin anasonlu raki benzeri içecegi) esliginde isinmaya çalistik ama Nairobi'nin 27 derece sicagindan sonra isi degisimine alismakta hayli zorlandik. Neyse, ikinci hafta hayli güzel geçti. Türkiye'den yegenim, ablam, annem ve üç gün sonra bize katilan enistemden olusan "süper kayak takimi" ve hatta Yves'in agabeyi ve hanimi tam 8 kisi Les Arcs 1800'e kayaga gittik. Biz Dinard'dan kiraladigimiz arabayla 30 Ocak aksami yegen, abla ve annisi karsilamaya yola çiktik. O aksam CDG civarinda bir otelde konakladik ve sabah kargalar uyanmadan yola koyulduk. Yves'in abicisi ve esi hizli trenle Saint Malo'dan (korsanlarin sehri) yola çiktilar. Enistem ise bizden 3 gün sonra Lyon'a uçakla ulasip Les Arcs 1800'e kadar Satobus ile ulasti. Harika bir hava, zaman zaman günesli, zaman zaman bulutlu ama asla kar yagissiz ve pistlerde harika kar kalitesiyle gün basina ara vermeden en asagi 5 saat kaymacali harika bir haftaydi. (Herkes snowboard ve kayaklarinin üzerinde durmayi becerebiliyordu ve hatta teleski ile telesiegei bile kullanmayi biliyorlardi. Ne enteresan degil mi? Neyse, bu son iki cümlem bir kaç sene önceki kayak tatilimize göndermedir. Ilgililer artik kirilmasinlar. Arkadaslar birbirlerine takilir, degil mi ama???) Bir ögleden sonra annem ve ablamla Bourg Saint Maurice'e gittik. Biraz alis veris, biraz kafelerde kahve içmeli güzel bir ögleden sonraydi. Hatta bu güzellikleri fotograflarimizda ölümsüzlestirdigimizi düsünüyorduk ama yegenimin fotograf makinasindaki yanlis bir tusa basmasiyla fotograflarimiz hakkin rahmetine ulastilar. Hafizadan silinen fotograflar internette bazi programlar sayesinde tekrar geri kazanilabiliyormus. Ins-allah, bekliyorum...





3226 metreye çikarken...



Siyah pistte kaydigimizin kanitidir... Fotonun adi "Herkes gider Mersin'e ben giderim tersine".






Kayak yapmayanlarin kurdugu hedik grubu (hedik bol kara batmadan yürüyebilmek için ayakkabilara takilan, African Queen ve annesinin elinde görülen zimbirti) bol karli yürüyüslerine çikarken. Dualarimiz sizlerle hedik grubu, kafa göz yarmadan geri dönün ins-allah :-)...




Her güzel seyin bir sonu oldugu gibi, bu güzel haftamiz da bitti, ama biraz zor bitti. Niye mi? Yola çikacagimiz sabah hava durumu degisti ve yol boyunca kar yagisi tipi seklindeydi. Tren grubu Cuma aksamindan yola çiktigindan problemsiz Cts öglen St. Malo'daki evlerine vardilar. Ikinci yola çikan grup arabalilar grubuydu. Hava kar yagisli da olsa vaktinden evvel THY yolcularini CDG'e ulastirdik, ancak Paris'deki kar yagisi dolayisiyla yaklasik 4 saatlik rötarla uçusa geçebildiler. Buna da sükür, yine sanslilarmis. Sonradan ögrendigimize göre onlarin uçusundan sonraki tüm CDG uçuslari iptal olmus. Biz THY grubunu CDG'ye biraktiktan sonra yolumuza devam ettik. Les Arcs 1800'den Dinard'a tam 12 saatte ulastik. Biz de sansliydik yine. Aramizdaki en sanssizimiz enistemdi. Kayak merkezini en son terk edendi kendisi. Bourg St. Maurice'e inip orada Satobus'a binip Lyon'a ulasacakti, bu kadar basitti aslinda. Ancak kar yagisi hayli yogunlasmis ve dag yollarindan yol alan Satobus yolculari baska bir dag köyünde birakmis. Ha, baska bir otobüs sizleri alacak demeyi de ihmal etmemis soför. Bekle bekle gelen giden yok. Uçak kaçti kaçacak. Eeeee, ne demis atalarimiz "Sürüden ayrilani kurt kapar!". Neyse sansa baska bir Türk bey ve kizi da otobüs beklermis meger. Üçü havaalanina kadar bir taksi tutup yaklasik 470 Euro bayilip, uçaklarina sag ve salimen yetismisler. Tatil ne de güzel geçti derken böylesi bir final hiç de hos olmadi. Ancak dönüs günü yasanan tüm aksiliklere ragmen harika bir kayak tatiliydi. Herkese tesekkürler...


Ben Kenya disindayken baskülüm bozulmuz sanirim, 2 kilo fazla tartiyor. Yoksa asiri spordan kaslarim mi agir çekiyor? Herhalde öyle olsa gerek. Neyse ne ya, offffff.

8.1.09

Insanligin Besigine Yolculuk (2)

Insanligin Besigine Yolculuk (1) baslikli makalemle Addis Ababa – Axum – Lalibela’ya yaptigimiz seyahat ile ilgili yazi dizime baslamistim, ancak Noel tatili, Amboseli Ulusal Park’da geçirilen Yeni Yili karsilama seyahati araya girince Etiyopya yazi dizime ara vermek zorunda kaldim. Simdi sakin sakin yazima devam edebilirim.

Afrika’da bir çok eski kralliga ev sahipligi yapmis, monarsiyle yönetilen ülkelerin ilki, 2000 yillik geçmisli alfabesini hali hazirda kullanmakta olan, Avrupa ülkeleri tarafindan kolonize olmamis tek Afrika ülkesi Etiyopya’yadayiz yine.

Etiyopya Yunanca’da “Aithiopia“ kelimesinden türemis, yanik yüzlülerin ülkesi anlamina geliyor. Etnik gruplar, diller, dinler, cografya, klima, toprak örtüsündeki sasirtici farkliliktan dolayi Etiyopya’yi en iyi tanimlayan kelime çesitliklik. Bu kadar çesitliligin içinde kendine has özellikleri günümüze kadar koruyan Etopya’da günesin dogdugu saat günün ilk saati, günesin battigi saat ise günün son saati olarak kabul ediliyor. Gün iki parçaya bölünmüs, her parça 12 saatten olusuyor. Uluslararasi zamana göre sabah 6.00 Etiyopya saatine göre 12.00’ye denk geliyor. Aman Etiyopyali birine randevu verirken saat konusunda dikkatli olun agaç olup beklemek istemiyorsaniz. Yil boyunca bizdeki uygulama gibi saatleri bir ileri bir geri almakla ugrasmiyorlar. Ekvator’a çok yakin oldugu için Etiyopya günde 12 saat günes aliyor. Etiyopya’nin diger nevi şahsına münhasır özelligi de Julien Takvimini kullanmasi ve dolayisiyla bir yilda 13 ay yasiyor olmalari. Etiyopya'da bir yil 30 günlük 12 ay ve 5 veya 6 günlük artik bir aydan olusuyor. Julien Takvimi Isa’nin dogumundan 7 sene 113 gün sonra kullanilmaya basladigindan Etiyopyalilar yeni yila Eylül’ün 11’inde tam babam, halam ve enistemin dogum gününde giriyorlar ve su anda hali hazirda 2001 yilini yasiyorlar. Noel’i ise her yil 7 Ocak’ta, ablamin dogum gününde kutluyorlar. Küstüm bu Etiyopyalilara, benim dogum günümü kutlamadiklari için.

Arkeolojik kazilarda en eski hominidlerin kalintilarina da Etiyopya’da rastlanmis. Bir çok paleantropologist de Charles Darwin’in hayatin Afrika’da basladigi hipoteziyle hem fikir. 1974’de antropologistler kazilari sirasinda en eski hominidle (3,18 milyon yil yasinda) Rift Vadisi, Hadar’da karsilasmislar. Bu kesifleri sirasinda o dönemin hit parçasi Lucy in the sky with diamonds ’i dinledikleri için, bu en eski hominide Lucy adini vermisler. Lucy su anda ülkesinin kendisine tahsis ettigi pasaport ve USA’nin verdigi vizeyle Amerika‘da sergiden sergiye, kokteylden kokteyle kosuyor.
Etiyopya ile ilgili bu ilginç bilgileri vermeden Axum ve Lalibela seyahatimize devam etmek istemedim. Bu bilgiler isiginda gezimiz benim için daha bir anlatilabilir bir hal aldi simdi. Gerisi kalemi elime alip kagida dökmeme kaldi.
Az sonra...

SITMA





SITMA

Birbirinden sevimli

Hayvanlarla dolu

Kıtalarında

Afrikalı çocuklar

Nedense

En çok

Sivrisinek beslemeyi

Sevdiler.


Miami'den blogger yazarimiz sarkuteri 'nin siiri Afrikali çocuklarin durumunu kisa ve öz ne de güzel özetliyor.

4.1.09

Amboseli Ulusal Parki

Amboseli Ulusal Parki, eski adiyla Masai Amboseli Rezervi Kenya'nin güneyinde Rift Vadisi sinirlari içinde ve Tanzanya'ya sinir. Amboseli, Masai ve Nakuru Ulusal Parki'ndan sonra Kenya'nin en çok ziyaret edilen 3. parki. Parkin diger bir özelligi de Nobel ödüllü yazar Ernest Hemingway’in romanına konu olan, Tanzanya sinirlari içinde bulunan Kilimanjaro Dagi'nin manzarasina nazir olmasi. Ha, bu arada Hemingway sinemaya da akratilan ünlü eseri "Klimanjaro'nun Karlari"'ni Amboseli Park'da, manzaraya karsi yazmis. 2009'u karsilama bahanesiyle, firsat bu firsat deyip, uzun zamandir aklimizda olan bu parkin yolunu tutuyoruz. 392 km2 boyutuyla minik Amboseli Park'daki hayvan popülasyonu kurak sezonda yasamlarini park dahilindeki bir kaç bataklik etrafinda sürdürüyor.


Klimanjaro Dagi'nin yüksekligi 5.895 metre, ancak bize hiç de o kadar yüksekmis gibi gelmedi.
































Nairobi - Amboseli Park arasi 260 km mesafeyi yaklasik 5 saat gibi bir sürede katedebiliyoruz yol kosullari nedeniyle. Ana giris kapisinda ödememizi yaptiktan sonra oto-stop yapan üç genç Masaiyi arabamiza aliyoruzk. Ingilizceleri hayli düzgün olan Masaili gençlerle yol boyunca Masai Kabilesi'nden ve Amboseli Park'dan sohbet edip ve park dahilindeki Masai Köyü'nü gezebilecegimi ögreniyoruz. Otelimizin önüne geldigimizde Masaili gençler arabadan iniyorlar. Ol Tukai Lodge 'daki Klimanjaro manzarasina nazir bungalovumuza yerlesip, hizli bir ögle yemegi akabinde kendi aracimizla safariye çikiyoruz. Otelden az ileride üç saat önce birakmis oldugumuz Masaili gençleri beklerken görünce hayli sasiriyoruz. Meger üç saattir onlari köylerine götürecek bir hayir sever bekliyorlarmis. Vahsi hayvan tehlikesinden dolayi da yürüyerek gidememisler köylerine. Tekrar aliyoruz gençleri arabamiza köylerine birakmak üzere. Aralik ayinda Amboseli Park pek yagis almadigi için yesillikler yagisli sezona göre daha az, dolayisiyla hayvanlar daha bir seçilebilir. Parkda fil polülsyonu hayli kalabalik, çita, aslan, impala, zürafa, antilop, leopar, bufalo, gergedan ve nice adini sanini duymadigim hayvan bir arada yasiyor. Simdiye kadar Kissama Park (Angola), Kruger Park (Güney Afrika), Nairobi Ulusal Park (Kenya) ve Nakuru Ulusal Park'da (Kenya) safari yaptik, ama sansimiza Amboseli Ulusal Park'a kadar aslan görmek nasip olmamisti. Amboseli Park'da yolun kenarina kivrilmis, miskin miskin yatan iki disi aslani görünce sevinç çigliklari atmaktan kendimi alamiyorum.

















Aksam günesi batirdiktan sonra ancak otele dönüyoruz. Yeni Yil'a giris hazirliklari tabi ki her zamankinden daha degisik oluyor. Bir kot pantalon, bir t-shirt yeterli oluyor aksama hazirlanmamiz için burada. Bahçe yeni yila hazirlanmis. Açik büfe Afrika'nin lezzetlerini içermekte. Masai Kabilesi'nin danslari ve müzigi esliginde yemegimizi yedikten sonra, bahçede yakilmis ates etrafinda Cek Cumhuriyeti'den 3 haftalik Afrika turuna çikmis turist kafilesinin gitarla konserini dinliyoruz. Içimiz sicacik oluyor. Diskoda yeni yila girmek yerine bungalovumuza geri dönüp sampanyamizi yudumlayarak 2009'a giriyoruz. Yaklasik 00.30 gibi çoktan uykuya dalmis oluyoruz, zira sabah 5.00 civari uyanip Kilimanjaro'nun tepesini bulutlar kaplamadan, gün agarirken ve hayvanlar güne uyanirken safariye çikmak ve fotograf çekmek istiyoruz. Dolayisiyla yillardir yaptigimizin tersini yapip sabah 5.00'de uyuyacagimiza, saat 5.00'de uyanip cin gibi yola koyuluyoruz. Hep yilin ilk gününü ayilma çabalari içinde, miskin miskin geçirir ve o günü kayip gün ilan ederdim. Kendimi bildim bileli ilk defa senenin ilk gününden pek bir memnun kaldim. Nicelerine kadeh kaldiriyorum. Bulutlar olmadan Kilimanjaro bizi biraz hayal kirikligina ugratiyor. Bir yerde "Kilimanjaro'nun karlari eriyor, erimeden gidip görün." diye yaziyordu. Karlar erimek üzere. Biz erimeden gördük ama siz de görmek istiyorsaniz elinizi çabuk tutun. Gözlem Tepesi'ne gidip Kilimanjaro'yu defalarca fotografliyoruz. Ardindan yola koyulmak zamani Nairobi'ye dogru. Yola çikmadan önce Masai Köyü'ne ugruyoruz. Köyü gezmek bedava degil. Masai yerlileriyle köye girmeden önce iyice pazarlik yapiyoruz. Verdigimiz paranin çocuklarin egitimine kullanilacagini söylüyorlar. Umariz öyledir. Evler hayvanlarin barindirildigi bir avlu etrafina kurulmus. Yaklasik 120 masai yasiyormus köyde. Hanimlar evleri insa etmekle, ev isleri ve çocuklarla mesguller. Erkekler de hayvanlardan sorumlular. Bir evin içini ziyaret ediyoruz. Ev karanlik. Neden sonra evde genç bir kadin ve kucagindaki 5 aylik bebegi fark ediyoruz. Evin giris kapisi çok alçak. Nedeni sineklerin içeri girmemesi içinmis. Evde bir ebeveyn odasi ile mutfagin da içinde bulundugu diger bir oda daha var. Mutfagin içinde oldugu odada bir yatak var 5 çocugun birlikte uyudugu. Cocuklarin burun, agiz ve gözlerinin etrafinda larvalarini birakan sinekler. Cocuklar sineklere öyle alisik ki, hiç kis demiyorlar. Bu arada Masaililerin yanaklarindaki para gibi yuvarlak izler dikkatimizi çekiyor. Megerse diger kabilelerden kolaylikla ayirt edilebilmek için çocuklar 3 ile 5 yasina geldiginde anneleri tarafindan ateste iyice kizdirilmis yuvarlak bir demirle yanaklari daglaniyormus. Biz köyü gezerken kadinlar disariya el islerini sergiledikleri tezgahlarini hazirliyorlar. Hatira olarak Masai el emegi göz nuru esyalardan bir kaç tane satin aliyoruz. Bebeklerden biri sitma olmus. Bebegin annesi en yakin büyük sehire bebegine ilaç almak üzere bizimle birlikte geliyor. Onu Namanga'ya birakiyoruz acil sifa dileklerimizle. Sitma onlar için çok dogal, günlük yasamin bir parçasi, ancak bizim içimiz parçalaniyor bebegi düsündügümüzde.



Acil sifalar minik Masai...





5 çocugun bir arada uyudugu Masai yatagi...


5 aylik bebegi kucaginda karanliktaki Masai ve esi...






Resmi büyütürseniz çocugun gözlerindeki sinekleri görebilirsiniz.




Figoltx Masai Kabilesi'yle pazarlik asamasinda :-).